Niet reanimatie verklaring

Veel mensen discussiëren over het omgaan met een niet-reanimatieverklaring. Voor hulpverleners kan dit onderwerp tot onzekerheid leiden. Mr. Schipper en Prof. van Wijmen gaven op de vele vragen hun antwoorden die onderstaand zijn uitgewerkt:

  1.  Altijd reanimeren; wanneer je een slachtoffer eerste hulp onthoudt, kun je zelf strafbaar zijn.
  2. Er is geen tijd om te zoeken of iemand een niet-reanimatieverklaring bij zich heeft, dus moet  je helpen, daar ben je hulpverlener voor. Er is één rechtsgeldige verklaring voor niet-reanimeren. Dit is een speciale penning dat duidelijk en direct zichtbaar wordt gedragen waarop een foto en een handtekening van de betrokkene zijn afgedrukt.
  3. Zelfs als een familielid zegt dat er zo’n verklaring is, kun je daar niet op afgaan.
  4. Je moet de familie en omstanders duidelijk maken dat elke seconde telt en dat er dus geen tijd is om te zoeken.
  5. De gefundeerde beslissing om de behandeling al of niet te staken kan pas in het ziekenhuis worden genomen.
  6. Indien nabestaanden de hulpverlener toch aansprakelijk stellen, zal de rechter oordelen of er goed gehandeld is. Hij kijkt naar de afwegingen, de intentie en verantwoordelijkheden van de hulpverlener en dan is het uiterst onwaarschijnlijk dat er een veroordeling of aansprakelijkstelling volgt.
  7. Wat zou er gebeuren als een slachtoffer, dat wèl gereanimeerd wil worden, zou overlijden omdat er te lang naar een mogelijke verklaring is gezocht?

Bron: Reddingswezen